1 - «سارا»ی اين زمانه ، عاشق  ِ «دارا» مي شود.

2 - كار ، جوهر  ِ مرد است. تمام زندگيم جوهري شده.

3 - وصله ، جوراب هاي  ِ كهنه را باهم «جفت» می کند..

4 - سقوط ، بزرگ ترين سوتي  ِ پرواز است.

5 - ماهي  ِ «آزاد » ، «اسير  ِ » دريا است.

6 - پيري ، برفي‎ترين هواي  ِ عمرم  ‎بود.

7 - نابينا ، چشم  ِ ديدن  ِ مرگ را ندارد.

8 - كندوي ِ قلبم ، جايگاه  ِ چشمهاي  ِ عسلي  ِ تو  است.

9 - پسته‎ي ايام  ِ خشك‎سالي ، به روي  ِ كسي لب‎خند نمي‎زند.

10- قفسي كه آلزايمر مي‎گيرد ، خانه‎ي ‎اميد  ِ ‎پرندگان ‎مي ‎شود.

11- درخت ِ هميشه‎سبز ، از خواب  ِ زمستاني‎ گريزان است.

12- بی مهره گان ، به واشر نياز ندارند.

13- ناشنوا ، از خودش‎هم حرف شنوي ندارد.

14- حضرت  ِ عزراييل ، ُسراينده‎ي «غزل خداحافظي» است.

روزنامه قدس 24 دیماه 88 شماره 6325 سوسه  (پارازیت)